Pokrycia dachowe z miedzi są bardzo trwałe. Blacha miedziana może przetrwać na dachu nawet 300 lat. Na dach możesz położyć zarówno blachę płaską, jak i mniejsze elementy, np. płytki dachowe w kształcie rybiej łuski, prostokąta lub rombu. Cechą charakterystyczną miedzi jest powolne utlenianie się jej powierzchni w następstwie reakcji na warunki atmosferyczne oraz powstawanie na niej nalotu zwanego patyną. Warstwa o grubości kilku mikronów jest bardzo szczelna i zabezpiecza miedź przed dalszym utlenianiem. Blacha miedziana nie może się stykać z metalami, które mają wyższy od niej potencjał elektrochemiczny cynkiem i jego stopami, stalą ocynkowaną, aluminium, a także elementami miedziowanymi galwanicznie.
Oprócz naturalnej miedzi można też wybrać blachę zabezpieczaną przed korozją fabrycznie: oksydowaną w kolorze brązowym, ocynowaną (matowoszarą) albo wstępnie pokrywaną patyną (jasno zielona). Taka fabrycznie wytwarzana patyna ma te same właściwości ochronne i kolor co naturalna. Trwałość blachy oksydowanej, wstępnie patynowanej i cynkowej jest podobna do trwałości blachy naturalnej miedzi.
Miedziane pokrycia dachowe są wytwarzane z blachy grubości 0,55 – 0,8 mm. Pokrycia układa się zawsze na sztywnym poszyciu wyłożonym matą lub folią separacyjną, aby środki impregnujące używane do zabezpieczania drewna nie wchodziły w reakcję chemiczną z miedzią.